Apteczka świnkowa

Nie znamy dnia ani godziny kiedy naszej ukochanej śwince może się przytrafić coś złego – wzdęcie, biegunka, czy skaleczenie itp. Z doświadczenia wiemy, że przeważnie jest to moment, którego się nie spodziewamy, a wszystko dzieje się nagle i bardzo szybko. Zdarza się nawet, że pomoc weterynaryjna jest ograniczona czasowo, np. brak dyżurów 24h/7. Warto zatem zaopatrzyć się w tzw. świnkową apteczkę pierwszej pomocy, aby móc jak najszybciej zareagować , gdy wydarzy się jakiś problem zdrowotny.

Pamiętajmy jednak, że apteczka nie zastąpi wizyty u weterynarza od zwierząt egzotycznych. Służy ona bowiem do korzystania w nagłych, doraźnych sytuacjach.

Oto lista bezpiecznych dla świnek morskich środków, które służą jako pierwsza pomoc:

ESPUMISAN lub BOBOTIC w kropelkach stosowany jest podczas wzdęcia lub zaparcia. Dawka 1ml/ kg masy ciała 3-4 x na dobę
LACTULOSUM  w syropku podajemy na wypróżnienie, produkcję bobków. Dawkowanie : 1ml/1 kg masy ciała świnki. Pamiętajmy o odpowiednim nawodnieniu.
RODICARE APPETIT – podajemy na poprawę apetytu oraz perstaltykę jelit. Dawkowanie: 1-3 x dziennie po 0,2 -0,3 ml.
MAŚĆ Z WITAMINĄ A lub maść nagietkową stosujemy przy suchych łapkach
OCTANISEPT do dezynfekcji ran. Należy być bardzo ostrożnym i obserwować czy ranka się goi prawidłowo. W przypadku rozległych ran trzeba udać się do weterynarza. Nie używamy żadnych  środków na bazie alkoholu ani wody utlenionej czy ziół. Może to jedynie zaszkodzić śwince
RĘKAWICZKI JEDNORAZOWE
GAZIKI JAŁOWE, BANDAŻE na potrzeby skaleczeń, które będą wymagały opatrzenia
WKŁAD CHŁODZĄCY do ochłodzenia świnki. Uwaga! Wkład należy owinąć ręcznikiem lub ściereczką. Świnki są zwierzątkami bardzo delikatnymi i skłonnymi do infekcji
TERMOFOR  przydatny do dogrzania podczas okresu zimowego, podczas wzdęć czy w trakcie podróżowania
STERYLNY POJEMNIK NA MOCZ I KAŁ w razie potrzeby zebrania materiału do badań laboratoryjnych u weterynarza
NEBULIZATOR bardzo przydatny podczas chorób dróg oddechowych
HERBATKA Z KOPRU WŁOSKIEGO podajemy przy wzdęciu oczywiście ostudzoną, najlepiej strzykawką , ponieważ mamy pewność ile i czy w ogóle świnka jej wypiła. Ewentualnie możemy podać do poidełka
PROBIOTYK weterynaryjny BIO-LAPIS lub BIO-PROTECT podajemy podczas antybiotykoterapii oraz każdorazowo przy zaburzeniach pracy układu trawiennego.
Bio-Lapis pakowany jest w saszetkach 2g. Bio-Protect natomiast podajemy 1 kapsułkę
 dziennie. Podczas zażywania antybiotyku, probiotyk należy podawać z odstępem czasowym , około 2 godzin po podaniu antybiotyku. Probiotyk podajemy również po skończonej antybiotykoterapii  jeszcze około 7dni.
SMECTA lub COLOCEUM podajemy przy biegunce. Dawkowanie: 1/6 saszetki na 1kg wagi świnki
DIARO-HERB karma ratunkowa dla zwierząt z biegunką. Dawkowanie:1 kapsułka od 1-3x na dobę
KARMA RATUNKOWA – dr. Ziętek PLUS lub Rodi Care służy do dokarmiania świnki nie jedzącej samodzielnie lub przy spadku wagi na skutek np. chorób czy po przebytych zabiegach
SÓL FIZJOLOGICZNA np. do przemywania oczu. Absolutnie nie stosujemy rumianku czy innych herbatek
STRZYKAWKI  1ml tzw. insulinówki, tuberkulinówki np. do podawania leków lub karmy ratunkowej. Należy zwrócić szczególną uwagę, aby była możliwość odczepienia igły od strzykawki
WĘGIEL MEDYCZNY podajemy w sytuacjach ,gdy świnka zjadła coś trującego lub ewentualnie przy ostrej biegunce. Trzeba bardzo uważać, by nie przesadzić i tym samym nie zatkać świnki, co jest bardzo niebezpieczne dla jej zdrowia oraz życia. Najbezpieczniejsza dawka to 1/10 tabletki węgla.
NADMANGANIAN POTASU przydatny przy zacięciu podczas obcinania pazurków. Doskonale hamuje krwawienie.
*WITAMINA C w kroplach , np. Juvit lub Cebion. Uwaga! Nie podajemy samodzielnie witaminy C bez wyraźnych wskazań weterynarza ze specjalizacją od zwierząt egzotycznych
*NOSPAdziała rozkurczowo, łagodząco. Nie podajemy bez konsultacji z weterynarzem
*FITOLIZYNA w formie pasty podawana przy problemach z nerkami lub pęcherzem. Ewentualne podanie oraz dawkowanie ustala weterynarz
*PYRALGINA działająca przeciwbólowo i przeciwgorączkowo. Ewentualne podanie oraz dawkowanie ustala weterynarz